"Kafka na Maracanie". Książka dla piłkarskich koneserów

Trzech autorów, którzy mieli dwie pasje: futbol i literaturę, postanowili dać ich wyraz w książce. W bardzo dużym skrócie właśnie tak doszło do powstania "Kafki na Maracanie". Bardzo dobrze, że taka pozycja doczekała się polskiego wydania.

To książka inna niż wszystkie. Nie jest łatwo ją sklasyfikować. Trudno zaliczyć ją do powieści, bo opiera się na prawdziwych wydarzeniach i postaciach. Marilyn Monroe faktycznie rozpoczęła kiedyś kopnięciem mecz piłkarski, Stalin rzeczywiście oglądał na żywo jedno spotkanie w życiu i to na... placu Czerwonym, a Bob Marley sam zakładał korki na nogi i wychodził na boisko.

Niebanalna lektura

W "Kafce na Maracanie" każde takie wydarzenie bez precedensu doczekało się osobnego rozdziału. Nie jest to jednak literatura faktu, bo choć postaci i wydarzenia są prawdziwe, ich okoliczności, dialogi głównych bohaterów i narracja są już wyrazem kreatywnej twórczości autorów.

Patrice Evra "kocha tę grę". I całkiem dobrze pisze!

Nigdy bym nie pomyślał, że właśnie Patrice Evra napisze tak dobrą książkę, i to nie tylko o futbolu, ale o życiu. Autobiografia Francuza "Kocham tę grę" dla wielu kibiców będzie zaskoczeniem. Evra dał się zapamiętać jako wesołek, ale jego życie, a w szczególności dzieciństwo, wcale wesołe nie były.

Kradzieże, praca w roli dilera, bycie świadkiem strzelanin czy zabójstwa. To była codzienność przyszłej gwiazdy futbolu w niebezpiecznej dzielnicy Les Ulis na przedmieściach Paryża.

Kto pamięta ekipę AS Monaco?

Książka Evry to jednak nie tylko opowieść o tym, co przeżył i widział na własne oczy. To też kopalnia anegdot o kolegach z AS Monaco, Manchesteru United czy Juventusu (z każdym z tych klubów docierał do finału Ligi Mistrzów!), fascynujące spojrzenie prosto do szatni tych legendarnych zespołów czy wgląd w metody trenerskie takich tuzów jak sir Alex Ferguson, Didier Deschamps czy Massimo Allegri.

Zawód? Trener. Szymon Ratajczak przepytuje szkoleniowców różnych dyscyplin

W teorii to książka o sporcie, ale bardzo dużo w niej uniwersalnych treści: stres i presja, wypalenie zawodowe, zarządzanie grupą ludzi, relacje z przełożonymi. Mam wrażenie, że gdyby oddać głos 23 przedstawicielom innej grupy zawodowej, część wniosków płynących z takiej lektury byłaby bardzo podobna.

Tym, co wyróżnia trenerów, jest środowisko, w którym funkcjonują. Z pewnością jest wiele zawodów, w których pojawia się stres, presja i zorientowanie na wynik, ale rzadko kiedy co tydzień lub częściej Twoją pracę ocenia kilka, kilkanaście, kilkadziesiąt albo nawet kilkaset recenzentów (czytaj: kibiców), a gdy coś idzie nie tak, jesteś najczęściej pierwszym do zwolnienia.

W wypowiedziach wielu trenerów przewija się jednak to, że pomimo wielu niedogodności, takich jak chociażby trudne utrzymanie relacji rodzinnych, jest to praca, której nie zamieniliby na żadną inną.

Kulisy pracy trenerskiej

Nadchodzi rok wielkich emocji. Sportowe premiery 2025

Rok 2025 zapowiada się jako wyjątkowy czas dla wszystkich, którzy sportowe emocje lubią dawkować sobie również w domowym zaciszu. Wydawcy przygotowali szeroki wachlarz propozycji – od technicznych kulis Formuły 1, przez mroczne strony żużla i futbolu, aż po biografie ikon koszykówki i tenisa. Bez względu na to, czy Waszym sercem rządzi ryk silnika, czy rytmiczne odbicie piłki o parkiet, nadchodzące miesiące wypełnią Wasze regały mięsistymi historiami.

Inżynieria sukcesu i bezkompromisowy żużel

Już pierwszy kwartał przyniesie absolutny hit dla fanów motorsportu. Pod koniec lutego na polskim rynku zadebiutuje kultowa pozycja Adriana Neweya, „How to build a car”. To rzadka okazja, by spojrzeć na Formułę 1 oczami genialnego inżyniera, który od dekad kształtuje oblicze Red Bulla czy McLarena. Jeśli jednak wolicie emocje w bardziej surowym wydaniu, marzec będzie należał do Nickiego Pedersena. Duński żużlowiec w swojej autobiografii nie bierze jeńców – szczerze opowiada o uzależnieniu od hazardu i ogromnych sumach, które stracił poza torami speedwaya.

"Nadzieja FC". Nowa książka Anity Werner i Michała Kołodziejczyka

Nowa książka Anity Werner i Michała Kołodziejczyka "Nadzieja FC. Futbol, ludzie, polityka" to kolejna z lektur obowiązkowych dla wszystkich tych, którzy chcą od książek sportowych czegoś więcej. Jeśli podobał Wam się "Mecz to pretekst", obok tej lektury również nie możecie przejść obojętnie.

Poprzeczka jest zawieszona bardzo wysoko, bo "Mecz to pretekst", który również miałem przyjemność prowadzić, okazał się wielkim sukcesem.

Dokładnie cztery lata później zajmuję się nowym "dzieckiem" dziennikarskiego duetu i mogę być spokojny o jakość - to znakomity reportaż z Tanzanii, Turcji, Rwandy i Brazylii.

Pracy promocyjnej wykonaliśmy już sporo (a przed nami jest jej jeszcze więcej), ale cieszy, że łączy nas z autorami jedno: perfekcjonizm. Choć czasem przeklinam tę dbałość o szczegóły, to na koniec satysfakcja z dobrze wykonanej pracy jest bezcenna.

Janne Ahonen jest bardzo rozmowny. I często się uśmiecha!

Nigdy bym nie pomyślał jako młody fan skoków narciarskich kibicujący Adamowi Małyszowi, że poznam osobiście jednego z jego największych rywali. A zarazem sportowca, który jawił się jako skupiony, małomówny i pewny swego. Po raz kolejny okazało się, że pozory mylą.

Janne okazał się miłym facetem, który przez cały wczorajszy dzień cierpliwie odpowiadał na pytania dziennikarzy. A miał co robić, bo zadbałem, by podczas wizyty w Warszawie się nie nudził.

Dzień Dobry TVN, Weszło, Super Express, WP/Sportowe Fakty, Przegląd Sportowy/Onet, Sport.pl, TVP Sport i Kanał Sportowy. Łatwiej byłoby wymienić duże redakcje, z którymi Janne wczoraj nie porozmawiał.

Do tego ponad 100 osób na spotkaniu autorskim i podczas podpisywania autobiografii na Targach Książki i Mediów VIVELO.

Janne, jak na sportowca przystało, dzielnie zniósł trudy tego dnia, do końca zachowując pozytywne nastawienie.

"Cyrk na trzy pierścienie", czyli za kulisami LA Lakers z Kobem, Shaqiem i Philem Jacksonem

Z książkami jest jak z tym powiedzeniem: "Najważniejsze jest pierwsze pier*olnięcie". Do autora "Cyrku na trzy pierścienie" musiała chyba dotrzeć ta słynna dewiza polskiej myśli kibolskiej, bo jest tu jak u Hitchcocka - zaczyna się od trzęsienia ziemi, a później napięcie stopniowo wzrasta.

Prolog to genialna, filmowa scena z mnóstwem dialogów, której akcja dzieje się w klubowym autokarze. Kobe Bryant próbuje wymusić na Samakim Walkerze zapłatę 100 dolarów za zwycięstwo w konkursie rzutów z połowy boiska. Drużyna miała zwyczaj, że po treningu zawodnicy organizowali sobie takie właśnie zawody, a ten, komu udało się trafić, zgarniał po 100 dolarów od pozostałych.

Zapłacili wszyscy, ale dla Samakiego Walkera upór, z którym Kobe domagał się pieniędzy od niego, był śmieszny. To doprowadza do bójki, podczas której Shaq wypowiada do oponenta Bryanta następujące słowa:

"– Musisz mu spuścić wpier*ol! – mówi głębokim barytonem. –Spuścić. Wpier*ol".

Czy Polacy czytają książki sportowe?

"Czy Polacy czytają książki? Rola drukowanych publikacji w zdigitalizowanym świecie". To tytuł prelekcji, jaką wygłosiłem podczas wydarzenia Sportbiz Network. To dla mnie ogromny zaszczyt znaleźć się w zaszczytnym gronie takich prelegentów!

Bardzo mnie cieszy, że pomimo postępującej cyfryzacji odpowiedź na to pytanie wciąż jest twierdząca, a fani sportu sięgają po kolejne książki Wydawnictwo SQN, najchętniej w tradycyjnej, papierowej formie.

SportBiz - warto tam być!

Odszedł Leszek Jarosz. Strata, z którą trudno się pogodzić...

Wciąż trudno jest mi się otrząsnąć po informacji o tym, że w sobotę odszedł Leszek Jarosz... Trudno powiedzieć, żebyśmy świetnie się znali, ale przez blisko 10 lat mojej pracy w Wydawnictwie SQN spotkaliśmy się kilka, może kilkanaście razy. Leszek zawsze znajdował czas, by zapoznać się z naszą ofertą książek sportowych, z życzliwością i autentycznym przejęciem zastanawiając się, jak można je pokazać na portalu i antenie TVP Sport. 

Był jednym z tych dziennikarzy, który zdecydowanie doceniał wartość literatury. Zawsze chętnie obejmował nasze książki patronatem jako fanpejdż Historia Mundiali (kopalnia niesamowitych historii poświęconych zmaganiom o mistrzostwo świata!), przychodził na organizowane przez nas wydarzenia czy spotkania oraz pisał blurby.

Etyka pracy na najwyższym poziomie

Pamiętam taką scenę z któregoś z naszych spotkań w siedzibie TVP Sport. Trwał akurat konkursów skoków narciarskich i jeden z zawodników zaliczył dość poważny upadek. Większość internetowych portali prześcigała się w pokazaniu jak najszybciej zapisu tego, jak to wyglądało, ale nie zarządzana przez Leszka strona TVP Sport. "Sprawdzamy, czy upadek nie był zbyt drastyczny, by pokazywać go odbiorcom". Zamiast medialnego wyścigu o zasięgi na pierwszym miejscu była etyka i zasady. Bardzo mi to wtedy zaimponowało i przywróciło wiarę w dziennikarskie standardy.

Czy biografie aktywnych sportowców są bez sensu?

To pytanie powraca jak bumerang przy okazji każdej zapowiedzi książki o czynnym sportowcu. Zwolennicy tej teorii twierdzą, że biografie piłkarzy, koszykarzy czy kierowców Formuły 1 powinno się pisać dopiero wtedy, gdy ci zakończa karierę. Wcześniej to hurr durr - nie ma sensu, taka książka jest niekompletna, słaba, nie wnosi nic nowego, to skok na kasę i ogólnie omijać szerokim łukiem.

Jeśli jeszcze dany sportowiec, którego życie ktoś opisał, jest dość młody, to już w ogóle nie ma o czym mówić. Niektórzy w swoim radykalizmie posuwają się nawet do stanowiska, że książka o 26-latku nie może być nazywana biografią. To świętokradztwo! Tak jakby była jakaś magiczna granica, która pozwala zakwalifikować taką pozycję do szacownego grona biografii.

Zdradzę Wam tajemnicę - nikt tego nie sprawdza!  Nie istnieje żadna komisja ds. biografii, który otwiera posiedzenie i debatuje:

- Dziś mamy książkę o 37-letnim Messim. Kto za uznaniem jej za biografię? Dziękuję. Kto jest przeciw? Dziękuję. Kto się wstrzymał? Dziękuję. Po podliczeniu głosów stwierdzam, że komisja wniosek o klasyfikację jako biografia zatwierdziła.

- Książka o 25-letnim Mbappe? No niee, bądźmy poważni, nie będziemy nawet otwierać głosowania. 

Biografia nie równa się pełny życiorys